Filippijnen 2017

Mijn ervaringen deze reis

Ik ben deze zomer (2017) 2 weken naar de Filippijnen geweest voor mijn vakantie. Toen ik 4 was heb ik een jaar in de Filippijnen gewoont met mijn ouders en broers. Na die tijd ben ik nooit meer terug geweest naar de Filippijnen, dus het was voor mij 16 jaar geleden dat ik daar was geweest. Ik had geen flauw idee wat ik deze vakantie allemaal zo gaan doen, ik wist alleen dat ik met de Whalesharks wilde gaan zwemmen, maar mijn vakantie is veel meer dan dat geworden! 

Lees hier meer

Zoveel indrukken, zoveel gedachtes en zo veel verhalen. Hartbrekende en hartverwarmende dingen. ik ben zo blij dat ik met mijn moeder mee ben gegaan om haar zus op te zoeken. Mijn oom en tante wonen in de Filippijnen en doen daar zendingswerk. Ik heb met alles mee mogen draaien. Wat is het bijzonder om het nu met eigen ogen te zien in plaats van alleen maar verhalen te horen over hun werk daar.

Het grappige is dat ik de eerste dag daar al berichtjes kreeg over: zit je lekker op het strand.

Ik moest wel lachen want wat ik deed kwam daar niet eens in de buurt. Wij kwamen zondagavond laat aan en de volgende ochtend stonden we al weer vroeg in het Missionhouse voor worship en daarna zijn we op outreach de stad in gegaan om oud-gelovigen, nieuw-gelovigen en zieken op te zoeken om ze te bemoedigen en om met ze te bidden.

Ik ben zo blij dat ik hierheen ben gegaan voor mijn vakantie, want dit is veel meer dan een gewone zon en zee vakantie! Hier hebben we met z’n alle God aanbeden, we hebben voor mensen gebeden, met mensen gepraat, mensen bemoedigd, veel mensen mogen ontmoeten en leren kennen en natuurlijk heel veel plezier met ze gehad.

Mijn oom en tante hebben een meidenhuis met meiden die verschrikkelijke dingen in hun leven hebben meegemaakt. Ik ben daarheen geweest om een gezellige middag met al die meiden te hebben. Ik wist dat ze allemaal van dansen houden, dus ik heb ze een dans aangeleerd. Wauw, ze waren stuk voor stuk talenten. Ik heb daarna verschillende levensverhalen van de meiden mogen horen, wat een aangrijpende verhalen zijn het toch! Wat ben ik blij dat ik daar een luisterend oor heb mogen zijn.

Mijn mooiste moment van mijn reis was in het stadje Carbon. we gingen er op een zaterdagochtend heen om daar met de kinderen die op straat wonen te spelen, te zingen, een bijbelverhaal  te vertellen, spelletjes te spelen en natuurlijk om met ze te knuffelen. Ik kwam daar aan lopen en er hingen meteen kinderen aan mijn benen en aan mijn armen, wat waren ze enthousiast. Na al het begroeten gingen we christelijke liedjes met ze zingen en daar de gebaren bij dansen.

op het moment dat ik met ze op de liedjes aan het dansen was begon ik bijna te huilen, mijn tranen zaten heel hoog, van vreugde. Ik realiseerde mij namelijk op dat moment pas dat een van mijn dromen uitkwam. Ik heb altijd al met zulk soort kinderen willen dansen, en ik wil ze zo graag laten zien dat ze gezien worden en dat ze geliefd zijn en dat was ik op dat moment gewoon aan het doen, wat was dat moment hartverwarmend zeg!!!

Er was een klein meisje die een beetje van de groep afstond en eigenlijk naar niemand toe ging. Een tijdje later stond ze naast mij, met een afstandje er tussen, ik gaf haar toen een aai over haar bol en gaf haar een knuffel. Vanaf dat moment heeft ze de hele tijd om mijn been heen gestaan, hield ze mijn armen vast en liet ze mij niet meer gaan.

Er was ook een klein jongetje, iedere keer als ik hem aankeek deed hij zijn borst vooruit en liep hij stoer weg, totdat ik contact met hem had. ik gaf hem een knuffel en begon hem in de lucht te gooien wat hij helemaal geweldig vond. Vanaf dat moment wilde hij mij ook niet meer loslaten.

Wat is het toch bijzonder om te zien wat je  allemaal voor ze kan betekenen alleen al door ze een knuffel te geven!!

Het is zo hartbrekend om te zien dat ze op straat wonen en dat ze met hun jongere broertje of zusje lopen. Maar wat is het hartverwarmend om tijd met ze door te brengen.

Zo kan ik nog veel meer verhalen opnoemen. Verhalen die ik heb mogen horen, baby’s die ik vast heb gehouden, meiden die ik getrakteerd heb op hun eerste keer bioscoop, enz enz enz.

Deze 2 weken hebben mijn kijk op de wereld enorm vergroot.

Wat is het dan ook gek om na een paar uur vliegen gewoon weer thuis op mijn kamer te zitten. De gedachtes die toen door mijn hoofd gingen waren: Waarom wilde ik altijd zo graag de grote kamer in huis? Mensen daar hebben een huis van 3 bij 4 meter waar ze met z’n 6-en of 8-en in slapen. Een paar op het houten bed een paar onder het bed en de rest ergens op de grond. Wat zijn wij als Nederlanders dan toch hartstikke verwend en we blijven zeuren. Ik ben blij dat ik weer wakker ben geschut en echt dankbaar mag zijn met waar ik geboren en opgevoed ben!!

Deze reis zal ik niet snel meer vergeten!!!

Moving into missions

 

The next step in ‘My adventure with God’ 

Vanaf Juli 2018 ga ik twee jaar onbetaald en in geloof (als vrijwilliger) voltijds investeren in de Urban Presence DTS bij YWAM Amsterdam, hierin zullen wij: Jongeren discipelen en trainen, Jongeren uitdagen world changers te zijn, Jongeren meenemen op outreach naar Azië.

Hoe zit dat Financieel?

Bij JmeO krijg je niet betaald, dus dit houdt in geen salaris of vergoedingen, Daarom heb ik zelf hard gespaard om een deel van de kosten te kunnen betalen. Voor de rest ben ik volledig afhankelijk van Gods voorziening,

Wil jij mijn partner worden?

Ik vraag jou om mijn partner te worden. Wat ik voor nu voornamelijk nodig heb zijn maandelijkse giften voor mijn verblijfkosten, eten, verzekeringen en reiskosten. Ik ben bereid om eenvoudig te leven, daarom kan ik me al voor 850 euro per maand voltijds inzetten om jonge mensen te trainen en ze mee te nemen op zendingsreis. Word jij mijn partner voor de komende twee jaar? Ik kan dit niet doen zonder jouw steun.

 

Als je mijn nieuwsbrief wil ontvangen, vul dan even je gegevens in. Dan houd ik je op de hoogte.

Bedankt voor je belangstelling!
Maryse

 

© 2018 Maryse van Balen